کشتار تابستان ٦٧ - مصاحبه تلويزيون کانال جديد با بابک يزدى

مصاحبه کننده : بهرام سروش

بهرام سروش : همانطورى که مى دانيد، امسال شانزدهمين سالگرد کشتار تابستان ٦٧، قتل عام زندانيان سياسى، بدستور خمينى است. اين جنايت هولناک فراموش نشده است. با سرنگونى جمهورى اسلامى، ما مردم پرونده اين جنايت را، بهمراه تمامى جنايات اين رژيم کثيف اسلامى، خواهيم گشود و عاملين و آمرين آن را در دادگاه هاى باز و علنى و در برابر چشم جهانيان محاکمه خواهيم کرد.

اما اين کشتار چرا در آن مقطع معين به اجرا گذارده شد؟ طراحان و مسئولين و مجريان آن چه کسانى بودند؟ آيا امروز رژيم در موقعيتى هست که مجددا دست به چنين جناياتى بزند؟ آزادى زندانيان سياسى امروز در گرو چيست؟ چه فعاليت هائى را در سطح بين المللى مى توان براى روشن کردن اذهان عمومى و آزادى زندانيان سياسى انجام داد؟ و غيره.

براى پاسخ به اين سوالات گفتگوئى داريم با بابک يزدى. ايشان يکى از بنيانگذاران و مسئولين سازمان دفاع از زندانيان سياسى که اکنون تحت نام کانون خاوران فعاليت مى کند، است. اين سازمان از بدو تاسيس، فعاليت هاى زيادى را براى آزادى زندانيان سياسى، عليه مجازات اعدام و همچنين گردآورى اسناد جنايات جمهورى اسلامى پيش برده است. بابک يزدى را الان روى خط تلفن داريم. بابک يزدى به برنامه ما خوش آمديد!

بابک يزدى : با سلام به شما و با تشکر از دعوتتون و با درود به تمامى جانباختگان راه آزادى و رهائى بشر بويژه قربانيان کشتار تابستان ٦٧.

بهرام سروش : مى توانيد لطفا در ابتدا تصويرى از اين جنايت بما بدهيد؟ به چه شکلى شروع شد؟ بدستور و بدست چه کسانى؟ قربانيانش چه کسانى بودند؟

بابک يزدى : مقدمات اين جنايت تقريبا در فاصله ماههاى آذر تا بهمن ٦٦ شروع شد که رژيم در دو زندان اصلى خود يعنى اوين و گوهر دشت که بيشترين زندانى سياسى را داشت دست به اقدام تازه اى زد:

اول- با هجوم به يکايک بندهاى زندان و تفتيش وسائل زندانيان همه ى دست نوشته هاى آنها را با خود مى برد.

دوم -با باز جوئى و پرسيدن سئوالهايى از زندانيان نظير: مسلمان هستيد يا نه؟ نماز مى خوانيد يا نه؟ مارکسيسم را قبول داريد يا نه؟ حاضر به مصاحبه در جمع زندانيان و محکوم کردن جريان سياسى خود هستيد يا نه؟ آنها را مورد ارزيابى قرار مى دهد.

همچنين در بهمن ماه ٦٦، همه ى زندانيانى را که حبس ابد داشتند، از گوهر دشت به اوين منتقل کرده و ابديهاى اوين را در بند جداگانه اى جاى مى دهد. همچنين زندانيان سياسى مجاهد و چپ را که تا آن زمان در کنار هم در بندها نگه دارى مى شدند را در اسفند ماه ٦٦ از هم جدا مى کند.

زندانيان هر يک از اين دو بخش را دوباره بر اساس محکوميتشان جدا مى کند و زندانيان محکوم به ده سال تا ١٥ سال را در يک بند جدا از بقيه نگهدارى مى کند.

براى جلوگيرى از با خبر شدن زندانيان از وضع و ترکيب بندها و نيز به منظور تدابير امنيتى شماره گذارى بندها و قفل در آنها را نيز تغيير مى دهند. و اين تغييرات طورى صورت مى گيرد که امکان برقرارى مورس و غيره بسيار دشوار باشد.

از روز جمعه ٧ مرداد ٦٧، به عنوان اولين اقدام، تلويزيون بندها را جمع مى کنند و از فرداى آنروز زندانيان سياسى سراسر ايران از ملاقات ، رفتن به بهدارى، هواخورى و روزنامه محروم مى شوند.

بهرام سروش : اولين قربانيان چه کسانى بودند؟

بابک يزدى : از روز شنبه ٨ مرداد کميسيون مرگ به سرپرستى "نيرى" در ساختمان دادگاه واقع در طبقه اول زندان گوهر دشت مستقر مى گردد و کشتار را با "محاکمه مجدد" مجاهدين، آنهم از زنان مجاهد آغاز مى کند و کسانى را که در پاسخ به "تعلق سياسى شما چيست؟" گفته بودند "مجاهدين" همه را به دار مى کشند.

اما کسانى را که در جواب گفته بودند "منافقين" با سؤالهاى بعدى مواجه کردند که "آيا حاضريد در مصاحبه تلويزيونى منافقين را محکوم کنيد؟" ، "آيا حاضريد طناب دار را به گردن يک عضو فعال منافقين بيندازيد؟" ، " آيا حاضريد ميدانهاى مين گذارى شده را براى ارتش اسلام پاکسازى کنيد؟" و پاسخ منفى به هريک از اين سؤالات حکم آنها اعدام بود.

در زندان اوين اولين کشتار زندانيان مجاهد را در روز چهارشنبه پنجم مرداد شروع کردند.

کميسيون مرگ هر هفته سه روز را در زندان گوهر دشت و سه روز در زندان اوبن کشتار مى کرد. اعضاى اين کميسون با هلى کوپتر رفت و آمد مى کردند و با خود مرگ به ارمغان مى بردند. به همين دليل به آنها کميسيون هوابرد مرگ هم گفته اند.

بهرام سروش: کشتار کمونيستها چه موقع و چگونه اتفاق افتاد؟

بابک يزدى : بله داستان بدين شرح است. هفته اول شهريور است. در بيرون زندان خانواده ها به لحاظ قطع کامل ملاقاتها در انتظار و نگرانى کامل روزگار مى گذرانند. در داخل زندان، زندانيان سياسى، در فضائى پر از اضطراب و دلشوره بسر ميبرند. جلادان اسلامى اينک برآنند که زندانيان چپ را نيز از دم تيغ بگذرانند. آنها اگرچه کوشيده اند با پنهان کردن دستهاى آلوده ى خود زندانيان چپ را در بيخبرى کامل نگه دارند، اما بوى خون و مرگ از پنجره ى بندها به درون نفوذ کرده. اما آنها را بيخبر نگه داشته اند. هرچند خود آنها به حدس و گمانهايى رسيده و به شکلى نوبت خود را انتظار مى کشند.

پنجم شهريور نوبت قتل عام مبارزان کمونيست و چپ است. در ميان زندانيان، عده اى در باره ى اتفاقهاى احتمالى که ممکن است رخ دهد به بحث و گفت و گو نشسته اند. و واکنش هايى را که بايد نشان دهند را بررسى مى کنند. بعضى نيز سر در لاک خود فروبرده اند و با کسى حرف نمى زنند.

در اين روز در زندان گوهر دشت، پيش از ظهر از هر بند چند نفر را صدا مى زنند. داود لشکرى به همراه چند پاسدار، زندانيانى را از بندهاى مختلف صدا مى کنند. به آنها چشم بند زده، به صف کرده و از آنها سؤال و جواب مى کنند. سؤالها چنين است :

نوع جرم، مدت محکمويت، مسلمان هستى يانه؟ نماز مى خوانى يا نه؟ و ... بعد آنها را به دادگاه مى برند. در دادگاه همان سؤالها توسط حاکم شرع "نيرى" و يا "اشراقى" پرسيده مى شود. اگر جواب اين بود که مسلمان نيستم، يا نظرى ندارم و يا جواب نمى دهم، حاکم شرع مى گويد بروبيرون. و نگهبان در دم در با اشاره ى او زندانى را به سمت چپ و يا راست راهرو مى نشاند. و سمت چپ يعنى اعدام . همان روز اول ٨٠ تا ٩٠ نفر را و روزهاى ديگر بيشتر و بيشتر...

از کسانى که در دادگاه مى گفتند، مسلمان اند، مى پرسيدند که "نماز مى خونى؟" اگر پاسخ منفى بود حاکم شرع حکم مى کرد که براى هر وعده نماز ١٠ ضربه شلاق و روزى ٥٠ ضربه زده شود. در مورد شلاق زدن زنان چپ، بايد اشاره کنم که چون از نظر شرعى حکم زن مرتد شلاق تا مرگ و يا توبه است. از اينرو در تابستان ٦٧ زندانيان چپ را اغلب به لحاظ عقيدتى به دادگاه مى بردند، و حکم مرگ زنان کمونيست را با شلاق تعيين کرده بودند. مرگ زير شلاق و يا پذيرفتن اسلام! که تعداد زيادى از زنان کمونيست زير شلاق کشته مى شوند.

بهرام سروش : تعداد کشته شدگان چقدر بوده است؟

بابک يزدى : در مورد تعداد کشته شدگان آمار دقيقى در دست نيست و فکر نمى کنم تا پيش از سقوط رژيم اسلامى هم اين آمار بطور دقيق مشخص شود. تخمين قربانيان کشتار تابستان ٦٧ بين ٥ تا ١٥هزار نفر فقط مى باشد ولى چه بسا که آمار واقعى از اين هم خيلى بيشتر باشد. تا کنون نام و مشخصات بيش از ٥ هزار نفر از زندانيان سياسى اعدام شده در تابستان ٦٧ منتشر شده و ما در دست داريم.

بهرام سروش: بنظر شما چرا رژيم درست در آن مقطع معين دست به چنين کشتارى زد؟ اين زندانيان مگر چه تهديدى براى رژيم بودند؟

بابک يزدى : چندين مسئله دست به دست هم داده بود. در ٢٥ تيرماه ٦٧ خمينى جام زهر معروفش را سر کشيده و قطعنامه ٥٩٨ سازمان ملل را به ناگزير و از موضع ضعف مى پذيرد.

روزهاى سوم تا ششم مرداد ٦٧ عمليات نظامى مجاهدين "فروغ جاويدان" انجام مى گيرد و رژيم همين را بهانه قرار مى هد تا دوباره سراغ زندانيان سياسى برود. زندانيانى که در بالا اشاره شد و رژيم آنها را دسته بندى و تفکيک کرده بود. زندانيانى را که صف اول مخالفان رژيم اسلامى را تشکيل مى دادند. زندانيانى که بسيارى از آنها طى سالهاى زندان آبدبده و کار آمد شده بودند و برخى از آنها از دانش سياسى و تجربه ى مبارزاتى بالايى برخوردار بودند و در صورت آزادى مى توانستند در سازماندهى جنبش اعتراضى مردم نقشى مؤثر داشته باشند.

رژيم مى خواست از يک سو خودش را از اين زندانيان سياسى راحت کند و از سوى ديگر شوک بزرگى به جامعه وارد کند.

بهرام سروش: يکى از فعاليت هاى کانون شما جمع آورى و آرشيو اسناد جنايات جمهورى اسلامى است. مورد استفاده اين آرشيو قرار است چه باشد؟ و بطور مشخص، در مورد قتل عام تابستان ٦٧ چه اطلاعاتى را تاکنون جمع آورى کرده ايد؟

بابک يزدى : بايد بگم آنچه تا کنون ما بدست آورديم بخش کوچکى از جناياتى است که رژيم در اين مورد مرتکب شده. اطلاعات و منابعى که تا کنون در دسترس ماست شامل نقل قولها، کتابها و بخشهايى از خاطرات زندان است، از زندانيان سياسى سابق و همچنين ٢ مطلب و کار تحقيقى است که يکى يرواند ابراهاميان انجام داده و به زبان فارسى و انگليسى در دسترس هست، و يکى هم کار تحقيقى جامع و با ارزشى که دوست و همکار ما حسن پويا در کانون خاوران و سازمان دفاع از زندانيان سياسى انجام داده که مأخذ خوبى هست و خيلى ها تا کنون ازش استفاده کردند و روى خيلى از سايتها هم هست. و من هم در اينجا سعى ميکنم از کار با ارزش ايشون استفاده کرده و فاکت ها مو نيز از اون بيارم.

اميدواريم که اين اطلاعاتى که ما داريم تکميل و تکميل تر بشه، واگر چنين بشه ما ميتونيم به موارد زير بهتر و بيشتر اشاره کنيم به هفت موردى که اشاره مى کنم تقريبا ٤ مورد اولش نزديک به تکميل شدن است و در ٣ مورد آخرى بايد بهتر و بيشتر و تکميل ترش کنيم.

١- طراحان و تدارک دهندگان قتل عام .

٢- مشاوران خمينى در مقطع صدور فرمان قتل عام ٦٧ .

٣- نام و مشخصات اعضاى کميسيون مرگ در تهران و شهرستانها

٤- نام و مشخصات مجريان پروژه ى قتل عام ٦٧ در تهران و شهرستانها

٥- نام و مشخصات، سن، دوران اسارت، و تعداد زندانيان سياسى اعدام شده در هر يک از زندانها

٦- مکان ، نشانى گورهاى دسته جمعى، و نيز نام و مشخصات کسانى را که در هريک از آنها به خاک سپرده شده اند.

٧- تأثيرات، عوارض و پيامدهاى آن به لحاظ روانى روى خانواده ها و بستگان نزديک قتل عام شدگان و همچنين روى جان بدربردگان آن جنايت و حتى فرزندان آنها.

کشتار تابستان ٦٧ را ميشه در تداوم کشتار زندانيان سياسى که از ٣٠ خرداد ٦٠ شروع و تا نيمه اول سال ٦٤ ادامه داشت ديد.

بهرام سروش: سازمان شما در حال حاضر چه فعاليت هائى را براى آزادى زندانيان سياسى در دستور دارد؟

بابک يزدى : بله ما اضافه براينکه تا کنون بيش از ١٥٠ اطلاعيه در موارد مختلف صادر کرديم و ١٣ شماره نشريه خاوران، مصاحبه هاى راديوئى و تلويزيون، جسات سخنرانى و گفت و شنود، تا کنون ٨ سال هست که مرتب سالگرد قتل عام را مى گيريم. امثال هم قرار است که در کنار درختى که در يکى از پارکها به همين مناسبت کاشتيم در فضاى باز مراسم سالگرد را داشته باشيم که شامل موسيقى. سخنرانى و رقص فولکوريک و سمبليک است.

در ضمن در دانشگاه تورنتو باز برنامه اى است که در دانشگاه برگزار مى شده و در آن يک برنامه بين المللى هست که از زندانيان سياسى جهان از عراق و فلسطين تا مکزيک و ايران ياد ميشه و اين کار مشترکى هست که توى دانشگاه تورنتو برگزار مى شه. و ما نيز در اون برنامه هم شرکت داريم که به ياد زندانيان سياسى جهان است.

بهرام سروش : بعنوان آخرين سؤالم، براى اينکه اين قتل عامها تکرار نشود چى ميشه کرد؟

بابک يزدى : به نظر من بايد در وهله اول به هر شکلى و به هر صورتى تلاش کرد که کليه زندانيان سياسى فعلى را آزاد کرد. بايد ليست کامل زندانيان سياسى فعلى را تهيه و جمع آورى کرد. به ارگانهاى بين المللى داد در هر کوى و برزن نوشت و گفت و به مردم معرفى کرد. چون هنوز همان رژيم وحشى و اسلامى سر کار هست. در مرحله دوم بايد از جنايات رژيم بيشتر و بيشتر گفت و نوشت و مثل خارى توى چشم اونا نگه داشت. بايد متحد تر و متشکل تر شد. بايد سازماندهى کرد و بويژه خانواده هاى زندانيان سياسى فعلى و قديمى تر را با هم آشنا کرد. اونا را حمايت و متحد و متکل تر کرد. و در نهايت بايد رژيم اسلامى را با انقلاب مردم سرنگون کرد و به جاش رژيمى آورد که آزادى و برابرى سرلوحه کارش باشه و در اون رژيم ديگه از زندان و شکنجه و اعدام و بويژه زندانى سياسى خبرى نباشه. به اميد آن روز.

بهرام سروش : خيلى خيلى متشکرم بابک يزدى که در برنامه ما شرکت کرديد.

بابک يزدى : من هم از شما متشکرم که از من دعوت کرديد.

بينندگان عزيز من اينجا آدرس وب سايت و اى ميل کانون خاوران را برايتان مى خوانم که براى اطلاعات بيشتر از فعاليت هاى آن و اگر خواستيد با آنها تماس بگيريد، يادداشت کنيد.

Website : www.khavaran.com

E-mail: khavaran@khavaran.com