چرا درخت يادمان؟

١ - رژيم تا مدتها حاضر نبود نشانى گورها را به خانواده ها بدهد.

٢ - در اثر تجمع خانواده ها در مقابل زندان و اصرار و پا فشارى آنها رژيم مجبور شد نشانى بعضى از گورهاى جمعى از جمله خاوران را بدهد.

٣ - اما به هيچ مادر و يا همسرى نشانى گور و محل چال کردن اعدام شده اش را نگفتند. هر کس با گوشه اى از آن خاک احساس نزديکى مى کرد. و آنجا را گورفرضى عزيزش تصور مى کرد و همانجا را محل خاکسپارى فرضى عزيزش مى دانست.

٤ - خانواده ها با محاسبات خود رديف هاى فرضى درست کرده و و اين رديفها را با پاره سنگى، شاخه درختى، تکه اى از بلوک سيمانى و ... نشانه گزارى مى کردند. و بعضى نيز با کاشتن درختچه اى بر گور فرضى عزيزشان و با مشقت بسيار هر هفته پنهانى و زير چادر آب برايش مى آوردند.

٥ - مزدوران رژيم هر چند يک بار با بولدوزر يورش برده و همه چيز را به هم ريخته و درختها را از خاک در مى آوردند.

٦- خانواده ها دوباره درخت مى کاشيتند و ... رژيم همچنان يورش مى برد...

٧ - ما حدود ٦ سال پيش اين درخت را به دليل همبستگى و يادآورى رنج مادرانى که در حکومت فاشيستى اسلامى ايران حتى امکان اين را ندارند که بر گور فرضى عزيزان خود درختچه اى بکارند اين کار را کرديم.٨ - از سوى ديگر اين درخت بياد هزران مبارز [ازاديخواهى است که در طى بيست و پنج سال حاکميت شوم جمهورى اسلامى در گوشه و کنار ايران به خون خود فرو غلطيدند.

٩ - بايد بگويم که اين درخت به هيچ وجه به قصد سگوارى و عزادارى نيست. که درخت زنده است و رشد مى کند و سمبل زندگى است. چون آنان عاشق زندگى بودند.

١٠ - اين درخت براى ما به مثابه پرچم اعتراضى است که در اين گوشه جهان برافراشته ايم تا مدام در برابر چشممان باشد و ما را براى جلوگيرى از تکرار قتل عامى ديگر و براى پايان دادن به شکنجه و اعدام ما را به تلاش و مبارزه و چاره انديشى وادارد.

١١ - با رشد اين درخت بايد سطح اعتراض ما نيز گسترش يابد.

١٢ - در پايان اميدوارم وقتى در ايران بر شکنجه و اعدام و زندانى سياسى داشتن نقطه پايانى گذاشته شود، اين درخت يادآور تلاش انسانهايى خواهد بود (همه ماها و شماها) که در اين سوى دنيا براى لغو شکنجه و اعدام همت گماشتيد.