دمکراسى و آزادى از نوع شهروند

از: بابک يزدى

هفته‌نامه‌ى دو خردادى شهروند اخيرا ترقى بيشترى در بازگشت به اسلاف توده‌اى اکثريتى خود (در زمان روى کار آمدن رژيم اسلامى) کرده است و ميرود که خود را به کليت رژيم نز ديکتر کند.در چند سال گذشته تلاش شهروند بقول هادى خرسندى (در رستوران کارون) « مشغول فروش و قالب کردن دو خرداد به جامعه و مردم خارج کشور» بوده است. صفحات شهروند پر بوده از مطلب، مصاحبه‌، عکس، تحليل و تفسير از مزدوران، شکنجه‌گران و تئوريسين‌هاى سابق و بعضا به اصطلاح، اصلاح طلب و دو خردادى جديد رژيم. شهروند قاتلين و جلادان مردم کرد نظير جلائى پورها و فرماندهان و مزدوران امنيتى سابق رژيم چون اکبر گنجى را که چه در سابق و چه در حال حاضر هم و غم آنها حفظ نظام و رژيم پوسيده‌ و آدمکش اسلامى بوده و هست را به عنوان اصلاح طلب، دموکرات و آزاديخواه به مردم معرفى کرده‌است. ده‌ها صفحه‌ى شهروند پر از عکس‌هاى قد ونيم قد و مطالب رنگين از اين مزدوران با عمامه و يا بدون عمامه‌ى رژيم از نوع داخلى و خارجى آن بوده است.شهروند سالها در اختيار جريان و افرادى بوده که شناسنامه‌ى روشنى براى مردم ايران دارند. کسانيکه با روى کار آمدن رژيم اسلامى نسخه مسلح کردن پاسدارانش به سلاح سنگين را تجويز مى‌کردند! و در انتخابات رياست جمهورى آن زمان به خامنه‌اى! رأى مى دادند. سپس رفسنجانى! را سردار سازندگى خواندند. همانهايى که خالق واژه‌هايى چون خط امام!، گروهکها!، چپ آمريکائى! و حتى طرح ارتجاعى و ضد انقلابى مالک و مستأجر! که منجر به دستگيرى، زندان، شکنجه، و اعدام هزاران نفر از نيروهاى سياسى و انقلابى (از جمله رهبران سازمان پيکار) گرديد بودند.

همانهايى که سپس آخوند مرتجعى چون خاتمى را رهبر اصلاحات خود خواندند و چندين سال مردم را بدين اراجيف سرگرم کردند.

شهروند در سالهاى گذشته (با تيراژ ده هزار و با حدود ٨٠ صفحه در جمعه‌ها) بيشترين و بهترين تلاش خود را براى تبليغ و جا انداختن يک جناح از رژيم اسلامى بکار برده است.براى اينکه دموکراسى از نوع شهروندى! را نيز رعايت کند از ٨٠ صفحه‌ى شهروند يک‌! صفحه هم به نيروها و احزاب سياسى (بيانيه‌هاى احزاب، سازمانها و گروهها) اختصاص داده است (ببخشيد داده بود!). که البته بيش از نصف اين صفحه دوباره در اختيار نيروهاى خودى يعنى طرفدار رژيم چون اکثريت و توده قرار مى گرفت. يعنى در دموکراسى ٨٠ صفحه‌اى شهروند به ميليونها ايرانى آواره، فرارى، زندانى، شکنجه شده و در يک کلام گريخته از رژيم اسلامى سهمى بيش از نصف صفحه در شهروند نمى رسيد! دموکراسى شهروند به اين نتيجه رسيده است که چون مردم در داخل ايران به راحتى نمى‌توانند به نقطه نظرات و نشريات جريانات انقلابى، چپ و کمونيست مخالف رژيم دسترسى پيدا کنند، و از اين بابت محدوديت دارند بنابراين خارج کشورى‌ها را نيز نشريات داخل و طرفدار رژيم کافى است! واين به يمن اينترنت و شهروند بايد ميسر شود و بس! در سالهاى اخير وقتى از طريق آگهى‌هاى تجارى، تجارت و بزينس شهروند هم به سر و سامان بيشترى رسيد، جناب شهروند تبليغ و نمايندگى تقريبا رسمى دو خرداد را در اين ديار به عهده گرفت. از اينرو دموکراسى شهروند نيز ترقى کرد و همين نصف صفحه‌ نيم بند از نيروهاى آپوزيسيون را نيز تحمل نکرد و تمامى شهروند به يمن اينترنت شد کپى بردارى از روزنامه‌هاى داخلى و طرفدار رژيم، و نه چيزى فراتر از آن. در صورتيکه مردم در ايران به کمک اينترنت با ترس و لرز بدنبال نشريات راديکال و آپوزيسيون بودند!!!

شهروند سه شنبه ها که تجارتى نوپا بود و تقريبا خواننده‌يى نداشت و يا به ندرت خواننده داشت يک دفعه آزاديخواه و دموکرات شد(؟!)(يک دفعه با يک زبردستى کاسب کارانه!) و صفحه‌ى‌ احزاب را به خود اختصاص داد، تا شايد از اين نمد کلاهى حاصل شود! با اين سياست شهروند توانست صفحات محدود، خوانندگان محدود و تيراژ محدود سه شنبه‌هاى خود را تا حدودى بهبود بخشد. از اين به بعد دموکراسى شهروند(از اين پس) تقريبا از ١١٠ صفحه اوراق رنگارنگ در شهروند سه شنبه ها و جمعه ها فقط کمتر از نصف صفحه در روزهاى سه شنبه به مسائل و نقطه نظرات آپوزيسيون اختصاص داده شد و خوانندگانى که محتوايى(؟!) در شهروند جمعه‌ها نمى يافتند فقط به شهروند سه شنبه ها اکتفا کردند. از دموکراسى و آزادى خواهى شهروند اين است(آنچه از تعلق شهروند به جريان اپوزيسيون باقى مانده، همان است که هر آخوند و هر مزدور تا ديروز رژيم اسلامى) در هر گوشه و کنار ايران و جهان عطسه اى کند بلافاصله شهروند خبر، عکس و گزارشى بلند بالا از آن تهيه کرده و با آب و تاب آن را درج نمايد، و با کمک از خبرنگاران ويژه‌ى اروپائى، استراليائى، آمريکائى، ايرانى، اِوضى(؟!)، جهرمى بندرى و... شهروند به تفصيل بدان پرداخته و زينت نشريه خويش سازد!.

اما در همين شهر تورنتو ٢ خيابان پائين تر از تجارتخانه‌ى شهروند ده‌ها و صدها اتفاق و خبر داغ و مهم در ارتباط با ايران و رژيم حاکم بر آن روى داده و در مدياى غير ايرانى (راديو، تلويزيون، و نشريات) نه تنها تورنتو که سراسر کانادا و انتاريو انعکاس داده شده ولى دموکراسى و آزادى‌خواهى(؟!) شهروند را ککى نگزيده و آن را از خواب خرگوشى بيدار نکرده است و خفخان؟!(خفقان) گرفته است.

بطوط نمونه به چند مورد زير اشاره مى شود.

- موارد زيادى اشغال دفتر حزب حاکم ليبرال توسط مخالفين رژيم اسلامى از جمله حزب کمونيست کارگرى، در اعتراض به حمايت و همکارى دولت کانادا با ايران که منجر به دستگير و دادگاهى شدن تعدادى از آنها شده است.

-- ده ها مورد تظاهرات، پيکت و راهپيمايى در نقاط مختلف شهر در اعتراض به اعدام، زندان، شکنجه، شلاق و سنگسار توسط رژيم اسلامى از طرف مخالفين رژيم.

- برگزارى مراسم اول ماه مه، روز جهانى زن، و انقلاب اکتبر در ده سال گذشته توسط مخالفين جمهورى اسلامى و بويژه حزب کمونيست کارگرى ايران.

- اعتراض به حضور سفير و مزدوران رژيم در نقاط مختلف شهر از جمله هتل شرايتون و کليساى ارامنه توسط حزب کمونيست کارگرى ايران و کانون زندانيان سياسى ايران‌-‌در تبعيد.

- برهم زدن بساط مزدوران رژيم و صندوق انتخاباتى آنها در تورنتو.

- موارد متعددى تظاهرات در جلوى سفارت رژيم در اتاوا و تخم مرغ باران کردن سفارت و مزدوران رژيم.

- حمله به سفارت رژيم در اتاوا و کتک خوردن مزدوران رژيم توسط طرفداران مجاهدين.

- اعتراض به مراسم صدمين سال تولد خمينى (باحضور دختر خمينى) در اتاوا توسط گروه مزدور و مزدوران الهدى، و رسوا کردن رژيم و مزدوران آن در ميان مردم و انعکاس وسيع آن در مدياى سراسرى کانادا توسط حزب کمونيست کارگرى ايران و سازمان دفاع از زندانيان سياسى ايران.بايد يادآورى کنم که شهروند و شهرونديها در خيلى از اين مراسم به ويژه مراسم بالا حضور داشته و يا بطور رسمى و غير رسمى دعوت مى شدند ولى هيچ گونه انعکاسى حتى بصورت خبر در نشريه‌ى آزاديخواه و دموکرات(؟!) خود درج نمى کردند! چراى آن را بايد از نوع دموکراسى طلبى و آزادى خواهى شهروند جويا شد! و ظاهرا در مواردى توجيح شهروند اين بوده که ما خبرنگار نداريم! و شما بنويسيد ما چاپ مى کنيم. و ده ها نمونه بوده که نوشته شده و به شهروند گزارش داده شده است اما چون مطلب و محتواى مقاله ضد رژيم و طرفدار خاتمى نبوده دموکراسى شهروند از چاپ آن صرف نظر کرده است. در موادرى زيادى حتى براى درج آگهى تظاهرات و آکسيونهاى اعتراضى و شيوه‌ى اعتراضات نيز دموکراسى شهروند بدون گرفتن پول آنها را درج نکرده است. گويا در اين موارد هم شهروند مشغول کار فرهنگى بوده است!

اينها فقط موارد محدودى بود که فقط در ارتباط با رژيم اسلامى در اين ديار رخ داده است وگرنه در ارتباط با مسائل بين المللى مى‌توان به دهها مورد ديگراز جمله:

- مارش اعتراضى مردم تورنتو در کوئينز پارک برعليه دولت مايک هريس و حمله‌ى وحشيانه‌ى پليس اسب سوار به تظاهر کنندگان که در تاريخ کانادا کم نظير بوده است به رهبرى OCAP و دستگيريها و زخمى شدن دهها نفر از جمله دو تن از اعضاى حزب کمونيست کارگرى ايران.

- تظاهراتهاى متعدد در جلوى کنسولگرى آمريکا در اعتراض به حمله و جنگ خليج و محاصره‌ى اقتصادى آمريکا بر عليه عراق.

- تظاهرات در اعتراض به حکم اعدام موميا ابو جمال در جلوى کنسولگرى آمريکا.

و ده ها مورد ديگر که اين مقاله را مجال نيست و وقت خوانندگان را بيشتر نخواهم گرفت.

تا کنون شهروند در نزد مردم، جامعه و آپوزيسيون رژيم به عنوان توده‌اى، اکثريتى و طرفدار جناح سازشکار و به اصطلاح، اصلاح طلب رژيم شناخته شده بود و در يک کلام عنوان خاتمى چى را با خود يدک مى‌کشيد، و همگام با اسلاف توده‌اى اکثريتى خود مسابقه‌ى مبارزه با انقلابيون و کمونيستها را گذاشته بود. و اين واقعيت را در دهها نمونه‌ى شهروند از سخن سردبير تا گزارش از خبرنگار اروپائى آن ديده‌ايم که مخالفين رژيم اسلامى را اخلالگر و مزدوران رژيم را اصلاح طلب ناميده‌اند. نمونه‌ى کنفرانس برلين يکى از آنهاست.در اين دوره يکى از شگردهاى شهروند پيش گرفتن سياست شتر مرغى بوده است. بنا به موقعيت زمان گهى شتر شدن و گهى مرغ. يعنى آن که هر وقت اقتضا کرد در هئيت يک سياسى ظاهر شدن و هر وقت عرصه را تنگ ديده جامه فرهنگى به تن کند. وقتى که اوضاع داغ سياسى است او از موضع راست و اکثريتى به انقلابيون حمله مى کند، و وقتى جواب او را مى دهند ادعاى اين را دارد که ما نشريه فرهنگى هستيم و کار سياسى نمى کنيم! جديدترين شاهکار اين خط اين بود که اخيرا در شهروند شماره ٥٧٩ مقاله‌اى از يک مزدور حزب‌الهى (ظاهرا در جواب به نامه‌ى مهرداد آريا) که آن خود جوابيه اى از موضع يک دو خردادى به نامه‌ى سرگشاده‌ى آذر ماجدى به خانم مهرانگيز کاربود، چاپ شد. محتواى نامه‌ى مزدور حزب الهى سراپا توهين، فحش و ناسزا به مخالفين رژيم اسلامى از مجاهدين تا کمونيست ها بود. جالب است که شهروند کمتر به اين صراحت جانب جناح مرتجع رژيم را مى گرفت و هميشه مدافع دو خرداديها بود. اما اين دفعه نامه‌ى مزدور حزب اللهى را در دفاع از جنايات و سرکوبگريهاى رژيم اسلامى چاپ کرد. اين مزدور در نامه‌اش اشاره کرده بود که «از حزب الهى هاى‌ اصلى و واقعى (بخوان از چماقداران اصلى) است و شاگرد پر افتخار جلائى پور (جلاد و قاتل مردم کرد) مى باشد و بدانچه جلائى پور و ديگر مزدوران و جنايتکاران در کردستان کرده‌اند باليده بود» يعنى قتل عام «قلاتان» و «قارنا» توسط مزدوران اسلامى و حزب الهى. مزدور حزب الهى سپس به لجن پراکنى به کليه‌ى مبارزات مردم کرد و گروهها و احزاب مبارز در حمايت از اين مردم پرداخته و ورق پاره‌هاى شهروند را به مبارزات قهرمانه و حزب الهى خود مزين کرده بود!..

هفته نامه‌ى شهروند نيز طبق آزادى خواهى و دموکراسى طلبى نوع خودش مطلب جناب مزدور حزب الهى را با آگاهى کامل و با آب و تاب هر چه بيشتر چاپ کرده بود تا ديگر شهروند را به دو خردادى و خاتمى چى متهم نکنند و خوانندگان بدانند که ديگر انگ دو خردادى و خاتمى چى به شهرونديها نمى چسبد. و اين نشريه در اختيار سرکوبگران و جلادان و قاتلين و مزدوران حزب الهى نيز هست!تا اينجاى کار شايد به شکلى قابل توجيه بود، اگر شهروند مقاله‌ى جناب حزب الهى را از فرط آزادى خواهى! و دموکراسى طلبى! چاپ مى کرد ولى حد اقل از چندين و چند جوابى که مخالفين رژيم به دفاع از خود و جنبش و مبارزات مردم خود نوشتند، حد اقل يکى از آنها را (ظاهرا براى نشان دادن ادعاى دموکرات بودن خود) چاپ مى‌کرد. قانون و عرفى را که هر ننگين نامه‌ى بورژوازى بايد رعايت کند و نيز رعايت مى‌کند. اما شهروند چنان در لجنزار اسلام و رژيمش غرق شده و حالا که براى همه معلوم شده که از اين امامزاده‌ى‌ اسلامى معجزه‌اى ساخته نيست، و دير يا زود به منجلاب تاريخ روان خواهد شد. حالا که حتى به جرياناتى چون نهضت آزادى و جبهه‌ى ملى رحم نمى شود، و حتى رژيم به مزدوران سابق خود رحمى نکرده و بيشتر طرفداران ظاهرا اصلاحات رژيم(اصلاح طلب رژيم) در زندانها هستند، شهروند به دفاع از مزدوران حزب الله برخواسته است! توده‌اى اکثريتى ها بايد به دنبال آخوند مترقى ديگرى مى بودند يا باز به کرنش دوباره به خاتمى مرتجع روى مى‌آوردند که مى آورند! اما همکارى با مزدوران حزب الله و قاتلين و سرکوبگران مردم، به چه قيمت! و با چه شرايطى! معلوم نيست!

رونوشت به:

ايران استار

روزنه

ديدگاه

ايران امروز

ايرانيان

خاوران